| M&H > Column Elizabeth > Onbaatzuchtig... | Login |
Onbaatzuchtig...Laat ik, voor dat ik alles hopeloos door elkaar ga gooien de dingen per onderdeel onder de loep nemen en beginnen met het oudste verhaal, dat van de kramenzetters. Dit immense gesol met vergunningen en inschrijvingen duurt al vanaf 2005, maar in januari van dit jaar leek er weer beweging in de zaak te komen. We werden uitgebreid geïnformeerd over de voorwaarden tot vergunningverlening die voor een ieder toegankelijk is en oh, jongens, wat werd ik daar blij van, de kramenzetvergunning wordt niet langer gekoppeld aan de staanplaats. Eindelijk, na al die jaren van prijsafspraak, lag hier de grote doorbraak. We mogen als volwassen ondernemer zelf met de stallenbaas een contract afsluiten en onderhandelen over de individuele prijs. Tot zover ging het perfect, maar toen begonnen mijn collega’s zich te roeren. De doemscenario’s die zij op mij en de rest van de wereld loslieten waren niet mis. Het loslaten van het oude koppelsysteem plaats en kramenzetter zou onverbiddelijk leiden tot complete chaos en totale onwerkbaarheid. De komst van een eventuele nieuwe stallenbaas met een vrachtwagen zou de hele infrastructuur naar de knoppen helpen en voor de bewoners leiden tot helse overlast en de koopman zelf zou er geen enkele baat bij hebben omdat de huidige hoge prijs gehandhaafd zou blijven. Toen ik voorzichtig informeerde waarom zij dat van die prijs zo uitgedacht hadden, kreeg ik een uitgebreide berekening voorgeschoteld van de doorsnee kosten van een stallenbaas, die aantoonde dat zij bij een verlaging regelrecht op hun faillissement afstevenen. Het was toen dat heel langzaam tot mij begon door te dringen dat ik mijn dagen doorbreng tussen de meest onbaatzuchtige kooplieden van het land, die er inmiddels bij de wethouder op hebben aangedrongen de voorwaarden nog eens te heroverweg. Persoonlijk ben ik hier zwaar op tegen, maar ik kan niet ontkennen dat het natuurlijk te schattig voor woorden is als doorgewinterde kooplieden zo begaan zijn met andermans lot, dat zij zonder morren elke dag vrijwillig een fikse bijdrage willen leveren aan het inkomen van de kramenzetters. Tegelijkertijd stak de schaderegeling die half vorig jaar voor de Albert Cuyp was bedongen ook weer de kop op. Kunt u het zich nog herinneren?Vanwege de overlast van de bouw van de Noord-Zuidlijn kwamen alle vasteplaatshouders en sollicitanten op de eerste drie dagen van de week in aanmerking voor een korting van 10% op het marktgeld voor een periode van vier jaar. Niet een bedrag om stil van te gaan leven, maar alle beetjes helpen tenslotte. Nou wil ik niet teveel afsteken bij mijn aardige collega’s, dus probeer ik mijn kritiek tot een minimum te beperken, maar onder ons gezegd, wij hebben een nogal labiele wethouder marktzaken. Ging hij er eerst mee akkoord dat iedereen gecompenseerd werd, nu heeft hij het in zijn hoofd gezet dat het beschikbare bedrag uitsluitend over de sollicitanten wordt verdeeld en krijgen de 220 vasteplaatshouders niets. Ik was furieus en dacht dat alle vasteplaatshouders met mij een zelfde reactie zouden hebben. Nee! Doen ze weer net als bij die kramenzetters! De lievigheid druipt er af. Met financieel het water tot de lippen gunnen ze het beloofde schadebedrag ruimhartig aan een ander en ik begin het enge vermoeden te krijgen dat ik een slechter mens ben dan ik dacht. Dan heb ik nog iets wat me dwars zit. Mijn tarief marktgeld werd verhoogd met bijna 2% en dat zonder begeleidend schrijven waarom dat gebeurde. Uiteraard wilde ik weten waarvoor ik betaalde maar op mijn vriendelijke vraag, kreeg ik het onvriendelijke antwoord dat ik zeurde. Nou zou dat best kunnen maar als de wethouder (inderdaad, weer dat ietwat labiele type) in december publiekelijk verklaard dat hij niet gaat verhogen dan mag ik toch op zijn minst wel weten wat hem van gedachten heeft doen veranderen. Inmiddels is er een status-quo bereikt. Ik mag niet betalen tot de wethouder heeft uitgevonden waarvoor ik betaal, maar als ik zo eens rondvraag hoe de anderen hierop hebben gereageerd, dan raak ik er eens te meer van overtuigd dat ik vanwege mijn hebberige karakter ooit vergeefs aan de hemelpoort zal kloppen. Geen collega die hier wakker van ligt. Even dacht ik nog dat ik hun belangstelling niet kon wekken omdat verlosser Johan Cruijff alle gemoederen tot in het absurde beheerste, maar ook toen die gekte geluwd was, bleef de respons nihil. Ik kwam niet verder als ‘ach, die man zal het wel nodig hebben en wat maakt dan zo’n lullige 2% uit’. Nog niet zo lang geleden had ik onder deze omstandigheden onvervaard de barricaden beklommen, maar omringd door al die barmhartige Samaritanen is het mij duidelijk dat ik met mijn eenmansactie een figuur als modder zou slaan. Uit schaamte en ook een beetje uit vrees voor de gramschap van de collega’s heb ik daarom mijn bezwaren over de uitbetaling en de te hoge kwitantie in het diepste geheim bij de wethouder ingediend en nu maar hopen dat hij het onder ons houdt. Tenslotte wil ik ten behoeve van de Albert Cuyp nog even een advies afgeven over de eventuele verkiezing tot meest onbaatzuchtige markt van Nederland. Doe het snel, anders is het wellicht al gedaan met de koopman. Elizabeth |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Markt en Handel - www.marktenhandel.nl - Algemene voorwaarden - Disclaimer
© 2008 - Ontwikkeld door Aubergine IT - www.aubergine-it.nl