|
|
Depressies
Hij is nog niet helemaal voorbij, maar het staat nu al onomstotelijk vast dat de zomer van 2007 in de annalen van mijn geheugen opgetekend gaat worden als de zomer van de niet aflatende depressies op zowel weerkundig, economisch als fysiek gebied. Om eens met het weer te beginnen. Jongens wat was het nat en oh wat was ik blij als ik ’s avonds naar het nieuws keek dat ik niet veroordeeld was tot het doorbrengen van mijn vakantie op een zompige camping waar het vocht uit de tentzeilen sloeg. Ik weet het, er zijn hele volksstammen die zweren bij zo’n vakantie maar ikzelf word spontaan misselijk bij het idee alleen al. De verklaring voor deze diepgewortelde afkeer valt psychologisch hoogstwaarschijnlijk te vinden in het gegeven dat ik het hele jaar al kampeer in mijn marktkraam,waarbij het hanteren van zeilen, stokken, klemmen en vechten met de elementen tot mijn gebruikelijke bezigheden behoren. Ik doe dit uit vrije wil maar met de levensgrote kanttekening dat ik er reeds jaren geleden de brui aan had gegeven als niet altijd de zekerheid had bestaan dat ik aan het einde van de dag terug kon naar het comfort van een droog huis, een riant eigen badkamer en een loeiende kachel.
Nu zag ik al die verzopen zieltjes niet alleen op het nieuws, ik zag ze ook in levende lijve langs mij trekken en de herkenning was niet bijster moeilijk. Ze vielen immers onmiddellijk door de mand als zijnde weggespoelde campingtoeristen. Zij allen hadden namelijk één ding gemeen. Zowel de gezinnetjes met kinderen, de rugzakjongeren en de doorgewinterde bejaarden die voor altijd in het padvinderstijdperk zijn blijven hangen konden niet verbergen dat zij na dagenlange regenval geen droge draad meer in de koffer hadden,zodat het enig overgebleven alternatief de nog niet gedragen korte broek,de open zomerschoenen en het plastic regenjasje waren. Na de bezoeken aan het Rijksmuseum, het van Gogh en de grachten kwamen zij in het kader van onze geweldige promotieslagzin, 'een dagje Amsterdam,een middagje Albert Cuyp' ter bezichtiging van de ambulante handel in bedrijf, tegen vieren de markt op en ik kan u vertellen dat ik zeer neerslachtig werd van al die in de regen rondscharrelende condoompjes op sandalen.
En als het dan een dag ietsje beter was en een waterig zonnetje zich een weg trachtte te banen door het dreigende wolkendek dan was daar de plaag van de straatmuzikanten. Vogels van diverse pluimage manifesteerden zich in groepjes van drie en hoewel muziek maken op de markt bij verordening verboden is, probeerden we in het begin een compromis te vinden van, 'oké,een half uurtje dan en daarna wegwezen’, maar al snel werd de situatie zodanig dat de gegadigden zich in een rij opstelden om hun dertig minuten op te eisen. Ik ben heus wel een muziekliefhebber en ik weet dat ik niet mag verwachten dat André Rieux in hoogsteigen persoon een concert naast mijn kraam komt geven maar van urenlang 'Besamé mucho’ in drie verschillende tempo’s raakt de grootste optimist compleet depri.
En net als je denkt dat het niet erger kan is daar altijd weer die baas boven baas. Echt, deze moet ik even kwijt. Denkt u zich in! Wonderlijk maar waar het is een zeldzaam droge en redelijk zonnige zaterdag en je denkt voorzichtig bij je zelf dat er vandaag misschien eindelijk wat te verdienen valt en terwijl je daar nog wat over staat te dagdromen, zie je uit een ooghoek dat er iemand aan de overkant een grote parasol begint uit te zetten en je denkt nog heel onnozel, ,,goh wat vreemd,dat is toch geen marktplaats dus daar mag een standwerker helemaal niet uitpakken’’. Als er daarna uit een enorme rugzak een geluidsversterker tevoorschijn wordt getoverd begin je onraad te ruiken, terwijl bij het verschijnen van een gigantisch grote hoorn de vraag begint te rijzen wat ons in vredesnaam nou weer boven het hoofd hangt. Het antwoord liet wat op zich wachten omdat het installeren nogal wat tijd vergde maar toen het bij de parasol behorende machotype zijn grote leren hoed opzette en de machine op volle sterkte oerwoudgeluiden over de markt blies die hij uit zijn hoorn produceerde, wisten wij dat dit niet leuk ging worden. Eerst is er nog beleefd geïnformeerd of het misschien zachter kon, hetgeen onmogelijk bleek. De uitleg hiervoor was dat hij uit Australië kwam om in ons land geld te verdienen voor zijn achtergebleven vrouw en kindertjes en aangezien hij hier te gast was,verwachtte hij dat wij hem verder geen strobreed in de weg zouden leggen. Voor ons argument dat hij een ernstige belemmering vormde om ons werk normaal te doen was hij Oost-Indisch doof,hetgeen bijna het einde betekende van zijn muziekinstrument. Hoewel er op geen enkel prioriteitenlijstje van ons marktbeheer 'handhaving' voorkomt, werd er uit vrees dat hier slachtoffers gingen vallen het verzoek gedaan op te krassen, maar dat lapte de mislukte imitatie van Crockedile Dundee aan zijn fraaie laarzen. Onverstoorbaar bleef hij uit zijn didgeridoo mystieke klanken over onze hoofden blazen tot hij dan uiteindelijk onder politiedwang en met veel bla-bla de aftocht blies. Nou mag zo’n verhaal wel leuk klinken, maar mijn gemoedsstemming raakt echt finaal onder nul als de toch al zo geringe verkoop door zo’n stripfiguur langdurig stil komt te liggen.
Ook met de winterstramme botten is het deze zomer niet goed gekomen. Piepend en krakend slepen zij zich al tijden voort richting vakantiedatum met de vage hoop iets van hun vroegere souplesse terug te vinden, maar ook dat perspectief lijkt op een teleurstelling af te stevenen. Nauwelijks had ik overtocht en onderkomen geregeld of het land van onze keuze kreeg door buitensporige regenval te kampen met heftige overstromingen en op vele plaatsen uitval van de drinkwatervoorziening.
Ik probeer krampachtig de komende tijd met optimisme tegemoet te zien, maar dat kan niet verhinderen dat ik uit voorzorg alvast een hemelsblauw plastic regenjasje heb aangeschaft. | |
|
|
|
Bekijk een overzicht van alle markten in de komende periode op de kalender.
Meer...
Laatste update: 11-11-2008 |
|
|
|
|
|